پسر ایرانی

این وبلاگ زین پس هر وقت که بشود به روز می شود!

شرايط نيايش


بدانكه دعا مغز همه عبادت است و از اين جهت در فضيلت آن و امر به آن آيات و اخبار بي شمار وارد شده و از كثرت اشتهار آنها احتياجي بذكر آنها نيست و ادعيه كه از حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين (ع) رسيده است در كتب ادعيه مذكور است و هيچ مطلبي از مطالب دنيا و آخرت نيست مگر اينكه دعاهاي بسيار به جهت آن وارد شده و هركه طالب آنها باشد رجوع به كتب دعوات كند. بلي از براي دعاكننده آداب و شرايطي است كه بايد مراعات كند تا فايده دعا را بيند و دعاي او مستجاب گردد و نورانيت دعا در نفس او پيدا شود. و از اين جمله شرايط در اينجا چند شرط ذكر كنيم:
1) آنكه اوقات شريفه را از براي دعاي خود اختيار كند. مثل روز عرفه و ماه رمضان و روز جمعه و وقت سحر و شبهاي قدر و شبهاي جمعه و امثال اينها.
2) آن كه حالتي را ملاحظه كند كه در آن حالت استجابت دعا وارد شده. مثل در حالِ آمدن باران و عقب نمازهاي يوميه و ميان اذان و اقامه.
3) آنكه با طهارت باشد يعني وضو و غسل داشته باشد.
4) رو به قبله باشد.
5) دستهاي خود را بلند كند بطوري كه زير بغل او نمايان باشد همچنانكه گدايان دست خود را به جانب اغنيا دراز مي كنند.
6) آواز خود را پست كند و ميان جهر و اخفات دعا گويد. نه چنان آهسته باشد و نه بسيار بلند. روايت شده كه چون مردمان به خدمت حضرت پيغمبر (ص) آمدند تا به نزديك مدينه رسيدند. تكبير گفتند و صداي خود را به تكبير بلند كردند حضرت فرمود: "اي مردمان‍! آن كسي را كه مي خوانيد كر نيست و دور نيست بلكه در پيش گردنهاي شماست".
7) در دعا كردن متوجه سجع و قافيه نشود و سخن پردازي نكند. اين طريقه منافي خضوع و تضرع است.
8) تضرع و زاري كند و با خضوع و خوف و خشيت و هيبت باشد. در اخبار رسيده چون خدا بنده را دوست بدارد او را مبتلا مي سازد تا تضرع و زاري او را بشنود.
9) آنكه جزم داشته باشد به اين كه دعاي او اجابت مي شود و يقين داشته باشد كه رو نخواهد شد. از حضرت امام جعفر صادق (ع) مرويست كه: " چون دعا كني بايد چنان گمان كني كه حاجت تو بر در ايستاده و داخل مي شود".
10) اين كه اصرار بر دعا كند و الحاح نمايد و لااقل سه مرتبه آن را تكرار كند.
11) آنكه قبل از دعا ذكر خدا كند و ثنا و ستايش او گويد و تمجيد و تعظيم او كند و صلوات بر پيغمبر و آل او بفرستد.
12) ابتدا اقرار به گناهكاري و عدم سزاواري خود نمايد.
13) توبه كند و از گناهان خود پشيمان شود و اگر مظلمه بر گردن او باشد ادعا كند يا عزم به ادا كردن آن نمايد و اگر متمكن از اداي آن نباشد توفيق آنرا از خدا طلب كند.
14) به تمام همت خود رو به خدا آورد و از هرچه غير اوست قطع اميد نمايد.
15) لباس و مكان و غذاي او از حلال باشد و اين نيز از جمله شرايط عمده است.
16) حاجت خود را به خوصه نام برد.
17) چون دعا كند تخصيص به خود ندهد بلكه ديگران را در دعاي خود شريك سازد.
18) گريه كند و اين نيز از شرايط عظيمه و آداب معتمده است.
19) دعا را تأثير نيندازد تا وقت حاجت بلكه پيش از احتياج دعا كند. همچنانكه وارد است كه در حال نعمت و آساني با خدا آشنايي كنيد تا در وقت محنت و دشواري خدا با شما آشنا باشد.
20) همچنانكه مذكور شد در حاجت خود اعتماد به غير خدا نكند و اميد بجز او نداشته باشد.
بنابراين با رعايت شرايط ذكر و دعا مي توان به اهميت نيايش پي برد.
انشاء الله كه دعاي همه مورد استجاب خداوند قرار بگيرد.


   + سعید ; ٥:٤٧ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸۱/٩/۱٤
comment نظرات ()