پسر ایرانی

این وبلاگ زین پس هر وقت که بشود به روز می شود!

بخونين و قضاوت كنين


نمي دونم چرا اينطوري شده! چه اتفاقي افتاده كه به اين وضع دچار شديم. دائما كانالهاي تلويزيون رو عوض مي كنم. فقط يك عده معمم و مكلاه دارند حرف مي زنند. به صحبت بعضيها گوش ميدم. حرفهاي خوبيه ولي اين سوال برام پيش مياد كه چرا باز وضع ما اينه. چرا هر روز به فلاكت بيشتري ميفتيم؟ چرا با همين همه واعظ و ناطق، با همه روحاني و سخنران و خطيب شاهد زوال و نابودي بيشتر فرهنگ و دينمان هستيم؟ پاسخ واضحه. چيز عجيبي هم نيست. توي حرفهاي همينها ميتوني جواب رو به سادگي پيدا كني. هيچ كس اهل عمل نيست. همه به هم حواله مي كنن. سعي همه تو اينه كه ديگري رو خاطي جلوه بده و خودش رو آمر به معروف و ناهي از منكر بشناسونه. شبهاي گرانقدر قدر رو سپري مي كنيم. شبهايي كه از هزار ماه بهترن. ولي اگه تو ايت شبها يه سري به اماكن مذهبي مثل مساجد و مهديه ها بزنيد متوجه ميشين كه اون كيفيت لازم رو نداره. مخصوصا توي شهرهايي غير از مشهد، قم و استاهاي مركزي و شرقي كشور. همه به فكر تعطيلات آخر هفته هستند تا يك سفر كوتاه مدت راه بياندازن. يك بي تفاوتي، سردي و بي روحي خيلي واضح و بارز توي اكثر مردم ديده ميشه. جوون، پير، نوجوون، زن و مرد. يكي عشق ميكنه كه يك پارچه چارخونه چارخونه انداخته رو دوشش يكي اينكه فقط نوك دماغش معلومه. يكي قرآن رو ميگيره جلوي صورتش و خودش رو به چپ و راست تكون ميده. عربي ميخونه. يكي تا سخنران تنِ صداش رو تغيير ميده گريه مي كنه! آخه براي چي گريه مي كني؟ براي علي (ع)؟ اون كه جاش از همه ما بهتره. به حال خودت و من گريه كن خواهر، برادر. به حال اونايي كه روز به روز فربه تر ميشن و اونايي كه توي سير كردن شكم خودشون و خانوادشون موندن. به حال و روز مني كه اگه فردا قبض روح شدم چيزي جز شرمساري براي خدا ندارم. به حال اون جوونايي كه دارن مثل گل پرپر ميشن. اونايي كه سيگار، رقص، عياشي و تكنو شده زندگيشون. همش هم تقصير اونا نيست. هيچ جووني از كامل بودن بدش نمياد. ولي راه رو بهشون درست نشون ندادن. بهشون ثابت نشده، شيريني خوب بودن و زندگي علي گونه نرفته زير زبونش. دلزده شدن. كاري هم نمي كنن تا به نحوي عمرشون سر بياد و هرچقدر كه تونستن از چيزهاي اين دنيا فيض برده باشن. هر چي خوردني بود خوردن، هرچي بردني بود بردن. خلاصه از كاري دريغ نكردن. اصلا چرا بكنن؟ به چي دلشون خوش باشه؟ با دو تا اسم شهيد و عكس و پوستر ميشه فرهنگ ساخت؟ ميشه نسل تربيت كرد؟ وا.. نه. اينو همتون ميدونين اين وضع معيشتي مردمه. خيلي ها خدا رو شكر مي كنن كه همين رو هم دارن. يه آلونك، يك اتاق يك چراغ نفتي.
من به اين نتيجه رسيدم كه آدم هر چي توي تبلغاتش از چيزاي تكراري استفاده كنه و هرچقدر هم كميتش رو ارتقا بده تاثيري نميذاره حتي ممكن اثر بدي ميذاره. چون مردم عادت مي كنن و گوششون پر ميشه و اگه كسي به چيزي عادت كرد به اون چير فكر نميكنه. مثل شتر شرطي ميشه. تا صداي دوهول و سورنا مياد شروع ميكنه به پايكوبي. به اين هم فكر نميكنه كه ممكنه شرايط فرق كرده باشه و از خودش خلاقيت نشون بده تا به اون فكر كنه و تصميم معقولانه تر و بهتري بگيره. از بچگي گفتن بگين مرگ بر آمريكا. ما رو بردن تو خيابونا با هزار جور مصيبت و مكافات. در و ديوار رو رنگي پنگي كرديم. شعار داديم، پرچم سوزونديم ولي يك ساعت بعد رفتيم فيلم ترمياتور ديديم! زمونه هم كه گذشت پاي انواع فيلمها و خواننده ها هم به ايران باز شد. متاليكا شده جزو فرهنگ. تكنو يه چيز جدانشدني شده. اسمهاي مترسكهايي مثل جنيفر لوپز، بريتني اسپيرز و امثالهم خيلي عادي و حتي توي نشريات ما با پز و فخر ذكر ميشه ولي كسي به اين فكر نميكنه كه اينا كي هستن كه ما اين همه بهشون توجه ميكنيم! خدائيش نه جنيفر لوپز و نه بريتني از لحاظ هنري هيچ ويژگي ندارن. اين رو خود غربيها ميگن. اصلا اونجا اين كه كسي طرفدار اينا باشه يك نوع بي كلاسي و لمپنيسم محسوب ميشه. از خواننده ها و آهنگسازهاي اصيل و قديمي غربي كه بگذريم غربيها علاقه بسيار زيادي به موسقي آسيا و به ويژه ايران و خاورميانه دارن. همين انگليسيها كه توي غد بازي و غرور و يك دندگي دومي ندارن و بايد همه چيز خاص خودشون مثل واحد وزن، واحد طول و حتي ماشينهاي مخصوص خودشون رو داشته باشن اكثريت موسيقي مورد علاقه شون رو موسيقي ايراني ميدونن. حالا ما اينجا امينم، ويل اسميت و اسكوتر بلغور مي كنيم. آخه چرا؟ مگه شجريان بهترين خواننده مرد دنيا نيست؟ پس چرا دائما تو اروپا و امريكا كنسرت داره؟
بحث من كجا بود به كجا رسيد. اتفاقا اصل هم همينه. از اين كه يك نفر چند روز بزنه تو سرش كه چيزي عوض نميشه. فلسفه اين آداب مذهبي كه مرتبا توصيه شده و ميشه نتيجه گيريه. يك برداشت صحيح و مفيد. يك الگو برداري براي زندگي. وگرنه اينها مدتها پيش مردن و در غير اين صورت اين كارها به اعمال ديوانه ها بيشتر شباهت داره. قمه زني رو ديدين؟ ادا و اطوارهايي كه بعضيها در ميارن رو ديدين؟ شنيدين كه مداحا ميگن هر كي گريه نكنه سنگ، جهنميه و…! ايناها كار رو خرابتر ميكنه. جوونا رو از دين و مذب زده ميشن. جووناي امروزي عقل مدار تر شدن. اين كارا تو كتشون نميره و از طرفي هنوز واعظين و روحانيون ميخوان به همون سبك و سياق گذشته به اينا درس اخلاق و دينداري بدن. خوب نميشه. به خوردشون نميره. براشون جذاب نيست. من نميگم آخوند با عينك دودي از پشت مه مصنوعي با نور افكن و ليزر بياد و يهو چراغها روشن بشه و آخونده بره پشت ميكروفون و گيتار برقي زنان هوار بكشه يا علي…! اين رو هم نميگم. الان داره همين اتفاق ميفته. باور ندارين نوارهاي جديد داخلي رو كه گوش ميدين. بعد پدر، مادر، ايران بايد حتما يكي هم براي علي (ع) يا فطمه (س) خوند! براي مجوز. براي تبليغات. براي بستن بعضي دهنها. خدائيش خودمونيم. حضرت علي (ع) راضيه يك عده دختر و پسر جوون با درام و بيس و كيبورد مدحش كنن؟ يا اين كه حضرت فاطمه (ع) خوشحال ميشه از اينكه يكي دستش يك گيتار بگيره و به سبك روئو و ژوليت از ايشون تجليل كنه؟ اينا رو ما خودمون براي خودمون مشروع كرديم. بيخود هم سر خودمون رو كلاه نذاريم به نفعمونه. ببينين اينا رو كيا خوندن. هنوز كه هنوزه خيلي بزرگاي دين از گفتن اين حرفها ابدا دارن. جسارت تا چه حد؟ بعد كه آهنگ ويژه علي (ع) تموم شد نوبت شيش هشتها ميرسه و اما جنبش… (و اما عشق…). يه نگاهي به حضار در سالن كنسرت و مطربها و خواننده ها و همخوانه (ه تأنيث) بياندازين به ارادت ايشان به اهل بيت عصمت و طهارت پي ميبرين. الان ياد گرفتن ميگن اين آهنگ تلفيقيه. اين رو در ستايش فلان شخصيت خوندم و از ارادت غش و ضعف ميرن.
من نه ميگم اونطوري كه عادم خميازه بكشه نه اينوري كه جماعت روي زمين بند نشن! ما ايرانيها در افراط و تفريط دومي نداريم. من هنوز به خاطر ندارم كه ما در مقطعي خيلي منطقي، ميانه رو و عقلايي پيش رفته باشيم.
دوباره ميگم. فكر كنين. با ملاك هوس نه، با ملاك فطرت پاك. به قرآن و اهل بيت اعتماد كنين. هيچ كدوم بد شما رو نمي خوان. عقل آدمها ناقصه. عقل با هوس اشتباه گرفته ميشه. عقل ما از فهم بعضي مسائل و احكام عاجزه پس بيخود روش فكر نكنين تا يك علت عقلي پيدا كنين. اگه مبنا عقل بود كاري مسخره تر از نماز خوندن وجود نداشت. آدم ميشد مثل خلها! مانند كلاغ به زمين نوك ميزد! به حرفهاي مراجع تقليدتون گوش كنين. مطالبشون رو بخونين چون از طريق همينا مگه به جايي برسيم وگرنه نميشه. ديني براي خودمون ميسازيم كه اصلا يه چيز ديگست. زمان ظهور حضرت مهدي (عج) مردم ميگن اين چي داره ميگه! اين يك دين ديگست. خودتون رو محدودتر كنين. به هر كاري تن ندين. هواي دلهاي پاكتون رو داشته باشين. اگر هم مي خواين اروپايي مسلمون باشين خوب باشين ولي چه بهتر كه از اونا بهتر باشين. خوبيهاشون رو بگيريم، بديهاشون رو هم بي خيال شيم اون كارهايي رو هم مي مونه و دين هم بهش توصيه كرده هم عمل كنين. اگه تو اين دنيا و او دنيا خوشبخت نشدين گردن من از مو هم بارك تره. اصلا به من بگين خائن.
وسلام

   + سعید ; ٩:۱٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳۸۱/٩/٥
comment نظرات ()