پسر ایرانی

این وبلاگ زین پس هر وقت که بشود به روز می شود!

 

 

 

در عجبم با این تمدن چند هزار ساله چرا حاجی فیروز ما باید گدایی کنه ولی بابا نوئل هدیه بده!

پیامک وارده!

   + سعید ; ٦:٠٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢۳
comment نظرات ()

تمرین تیم ملی بانوان ایران آریایی!

 

این عکس به منظور تخریب روحیه حریف منتشر شده! به این مفهوم که ما سر تمرین با خودی این کار را میکنیم دیگر خودتان حساب کار دستتان باشد! منبع تصویر: Yahoo

   + سعید ; ٩:۱٧ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۳٩٠/۱٢/۱٦
comment نظرات ()

عرب یا پارس مسئله این نیست... درد جای دیگری است...


 

این متن رو جایگزین مطلب قبلی میکنم اما موضوعش در امتداد همونه. یعنی دیدار تیم ملی فوتبال ایران با تیم ملی اردن در ورزشگاه الوصل امارات. من نیمه دوم رسیدم که بازی رو تماشا کنم. چند تایی هم عکس گرفتم که اون پایین میتونید ببینید. چیزی که این بار در دبی سعی کردم بیشتر توجه کنم و به نتایج خوبی هم رسیدم رابطه و حساسیتهای بین ایرانی ها و اعراب بود. بذارید شرح بازی رو بدم و بعدش به این می رسیم.

روی سکوها خبر خاصی نبود به جز پرچم سه رنگ خیلی بزرگی که روش درشت نوشته شده بود VIVA PERSIA که ظاهراً از تلویزیون ایران نشون داده نشده. من نزدیک نقطه کرنر دروازه تیم ملی اردن نشسته بودم. بد نیست توی تصویر زیر تمدن عمیق ایران پرشین ها رو در برابر اعراب ببینید.

من فکر میکنم که به جز ریشه های قدیمی دشمن ایرانی ها و اعراب (خنده ام میگیره وقتی اینو میگم در حالیکه همین اعراب منجمله در خوزستان بخشی از جمعیت ایران کنونی هستن) مسائل جدیدی هم اضافه شده که کمتر بهش توجه میشه. جواب خیلی ساده است و اون اینکه ما به اعراب حسادت میکنیم و با حس نگاه از بالا به هر قوم و ملت و فرهنگی این رو بی پروا ادامه میدیم و همین رنج درونی باعث تشدید این رفتارها و حسهای منفی میشه. اگر واقعاً اعراب اینقدر از دید این افراد منفور و منزجر کننده هستن چرا با دو روز تعطیلی وسط هفته بلیت دبی نایاب میشه؟ این افراد عموماً به داشته های مادی اونها حسادت میکنن اما در لفظ چیزی نمیگن و درست در حالیکه غرق در لذات زندگی اعراب دبی هستن لب به تحقیر و خود بزرگ بینی میزنن. این تناقض بزرگ به قدری واضح و مشهوده که یک کودک هم میتونه بفهمش. ضمناً این فقط مربوط به اعراب نیست. دقت کنید که تهرانی ها در شهرستان ها با همین مشکل درگیرن. یعنی درگیری و کری خوندن و این دست کارها بین پایتخت نشین ها و شهرستانی ها تا مرز درگیری های تکراری و فحاشی ادامه داشته و داره. تهرانی خودش رو بالاتر می بینه و شهرستانی رو کمتر و حقیتر تر می بینه و به درستی هم مدعی امکانات بیشتر و بهتر و سطح زندگی بالاتریه و در عوض شهرستانی ها که شاید به تازگی در بخشی از بخش ها در تلاش برای در آوردن سری در سرها هستن خودشون رو مترقی تر و برتر نشون میدن و این رقابت سطحی و مسخره همون فرمول دشمنی بین اعراب دبی هستن که شاید 60 سال پیش بهترین چیزی که دیده بودن یک شتر سرخ مو بوده و حالا ماشین های لوکس شهر من و شما تاکسی شهر دبی محسوب میشه که با یک نگاه به اینور و اونور با موبایل و دوربین عکاسیمون با ماشیناشون عکس یادگاری هم میگیریم! تهرانی ها که هنوز سوار پیکان و پراید و آر دی میشن براشون سخته که این چیزها رو در سرزمینی با 75 سال سابقه استقلال ببینن و نمیتونن با این "واقعیات" کنار بیان و این تشویش درونشون باعث بروز خشونت و بد رفتاری میشه. دقت کنید که اگر همین اعراب امارات یا قطر با همین فرهنگ و حکومت امروزه در فقر بودن این همه ایرانیها حرف های بیخودی نمیزدن چون مورد حسادت ما نبودن. من به شخصه در منطقه شهری زیباتر از مسقط و اعرابی (و شاید مردمی) بهتر از عمانی ها ندیدم و اینکه بخوام بی دلیل فرقی بین این مردم و مثلاً مردم خوب خوزستان بذارم نمی بینم. اعراب سعودی حتی بین خود سایر اعراب به عنوان جمعیتی نا پسند و مشکل دار معروف هستن و این درست مثل مردم برخی شهرهای کشور خودمونه. این خط های فرضی و مرزهای سیاسی چیزی رو تغییر نمیده که اینقدر برای ما مهم شده. ضمن اینکه شاید اگر از دریچه نگاه یک اماراتی و با منظر مادی نگاه کنیم حقد و دشمنی اونها نسبت به حکومت مرکزیشون در چندین سال پیش که حکام ایرانی بودن منطقی تره چون تا زمانی که مملکتشون در دست ایرانی ها و بعنوان یک استان محروم بود کاری براشون نکردن و از زمانی که مستقل شدن این بهشت روی زمین براشون فراهم شد پس حق دارن که حتی عقب موندگیش گذشته شون رو هم به ما ایرانی ها نسبت بدن.

باری، مردم میرجاوه ایران چه فرقی با مثلاً عمو زاده های خودشون در اون طرف مرز پاکستان دارن که این قدر این شناسنامه محوری برای ما مهم شده؟! چه هوشی و نجابت و غیرت و هنری در مغز و وجود مردم شهر زیبای مرزی باشماق استان کردستان هست که در 800 متر اونطرف ترش و در اقلیم کردستان کشور عراق وجود نداره؟ واقعاً یک کم به این چیزا فکر میکنی می بینی که این ایران و ایران و عرب و عرب کردن چقدر مسخره است و همه اش یه سری چیزهای سیاسی برای ایجاد تعصب و  احساسات مصنوعیه.

وا مانده در برزخ انسان و بوزینه طلایه دار تمدن و فرهنگیم

این هم کفش معروف من

نمایی از ورزشگاه (دقیقه 85 و ایران یک گل عقبه)

   + سعید ; ٧:٥۸ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳٩٠/۱٢/۳
comment نظرات ()